GreekEnglish (United Kingdom)
Πρώτοι Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες

AFISA OLIMPIAKON_AGONON_SMALLΟι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έλαβαν χώρα στην Αθήνα το 1896. Η αναβίωση και η διεξαγωγή τους υπήρξε αποτέλεσμα μιας έντονης προσπάθειας τόσο από τον βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν όσο και από την Ελληνική Βασιλική Οικογένεια, η οποία είχε ενεργό ρόλο στην επαναφορά και στην ομαλή διεξαγωγή των Αγώνων.

Το 1894, σε συνέδριο που οργάνωσε ο βαρώνος ντε Κουμπερτέν στο Παρίσι, ιδρύθηκε η πρώτη Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και αποφασίστηκε η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Τόπος διεξαγωγής τους ορίστηκε η Αθήνα.

Η αναβιώση των Ολυμπιακών Αγώνων και η διεξαγωγή τους στην Αθήνα χαιρετήστηκε θερμά από τους Έλληνες, όμως η δεινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδος οδήγησε τον επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής, Στέφανο Σκουλούδη, να δηλώσει ότι οι Αγώνες είναι αδύνατο να πραγματοποιηθούν λόγω υψηλού κόστους και να παραιτηθεί.

Τότε ο διάδοχος Κωνσταντίνος αποφάσισε να ηγηθεί της οργανωτικής επιτροπής και έπειτα από μία σειρά ενεργειών (έκδοση γραμματοσείμων, συλλογή δωρεών κτλ) κατάφερε να συγκεντρώσει ένα σημαντικό ποσό. Παράλληλα, ο Διάδοχος πείθει τον Γεώργιο Αβέρωφ, να αναλάβει την ανακατασκευή του Παναθηναϊκού σταδίου. Προς τιμήν της δωρεάς του Αβέρωφ, τοποθετήθηκε άγαλμά του στην είσοδο του σταδίου.

Η έναρξη των Ολυμπικακών Αγώνων πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαρτίου (6 Απριλίου) 1896 ώστε να συμπέσει με την ιστορική για την Ελλάδα επέτειο. Το Παναθηναϊκό στάδιο ήταν κατάμεστο από κόσμο.

1896Έπειτα από την ομιλία του Διαδόχου Κωνσταντίνου ο Βασιλευς Γεώργιος Α' κύρηξε την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων:

"Κηρύσσω την έναρξη των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Ζήτω το Έθνος, ζήτω οι Έλληνες".

Μία χορωδία με συνοδεία μπάντας ερμήνευσε τον ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων, σε σύνθεση του Σπύρου Σαμάρα και ποίηση του Κωστή Παλαμά. Έπειτα από αρκετά χρόνια ο ύμνος αυτός θα γίνει ο επίσημος ύμνος των Ολυμπιακών Αγώνων και θα ακούγεται στην τελετή έναρξη κάθε Ολυμπιάδος.

Οι Αγώνες περιελάμβαναν σαράντα τέσσερα αγωνίσματα και παρά τις δύσκολες συνθήκες διεξαγωγής (οι αθλητές πλήρωναν μόνοι τους το κόστος διαμονής καθώς και την μεταφορά τους στην Ελλάδα), πραγματοποιήθηκε ρεκόρ συμμετοχής χωρών και αθλητών. Η Ελλάδα κέρδισε πολλά μετάλλια και ως ξεχωριστές στιγμές θεωρούνται η νίκη του Σπύρου Λούη στο αγώνισμα του Μαραθωνίου, καθώς και η έναρξη του αγωνίσματος της σκοποβολής η οποία εδώθη από την ίδια την Βασίλισσα Όλγα.

Μία εβδομάδα περίπου πριν την λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων ο Βασιλεύς Γεώργιος παρέθεσε δείπνο στους επισήμους και στους αθλητές. Στην ομιλία του πρότεινε στην Ολυμπιακή επιτροπή να σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο οι Ολυμπιακοί Αγώνες να πραγματοποιούνται μόνιμα στην Ελλάδα.  Είχε ήδη όμως αποφασιστεί οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες να πραγματοποιηθούν στο Παρίσι.

Λόγω των πιέσεων που δέχθηκε η ΔΟΕ για την μόνιμη πραγματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα (έπειτα από την άριστη και επιτυχή οργάνωση των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων), καθιέρωσε την πραγματοποίηση των ενδιάμεσων Ολυμπιάδων θα πραγματοποιούνταν πάντοτε στην Αθήνα.1896 olympicsO Πρίγκιπας Γεώργιος τρέχει στο αγώνισμα του Μαραθωνίου δίπλα στον αθλητή William D. Sherring

Η πρώτη ενδιάμεση Ολυμπιάδα του 1906 σημείωσε μεγάλη επιτυχία καθώς δεν συνέπιπτε με κάποια διεθνή έκθεση και δεν διήρκησε για μεγάλο χρονικό διάστημα (σε αντίθεση με τις Ολυμπιάδες του 1900,του 1904 και του 1908). Ακόμα εισήχθησαν κάποιες καινοτομίες οι οποίες υιοθετήθηκαν στους επόμενους Αγώνες και εφαρμόζονται ακόμα και σήμερα π.χ. Η τελετή Έναρξης και η Τελετή λήξης να πραγματοποιούνται σε ξεχωριστές ημέρες από τα αγωνίσματα, η παρέλαση των αθλητών ανά χώρα και η έννοια του Ολυμπιακού Χωριού (οι αθλητές που έλαβαν μέρος στους αγώνες διέμειναν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο Ζάππειο). Ακόμα καθιερώνεται η άρση της σημαίας του νικητή σε κάθε αγώνισμα.

 Ιδιαίτερα χαρακτηριστική στιγμή των Αγώνων θεωρείται ο τερματισμός του Μαραθωνίου. Οι Έλληνες επιθυμούσαν την επανάληψη του θριάμβου του Σπύρου Λούη το 1896 και από πολύ νωρίς είχαν κατακλίσει τους δρόμους και το στάδιο. Όταν μαθεύτηκε ότι ο αθλητής που προπορεύονταν δεν ήταν Έλληνας υπήρξε μία γενικότερη απογοήτευση στο κοινό. Θέλοντας να τονίσει την σπουδαιότητα καθώς και το βαθύτερο νόημα των Αγώνων ο πρίγκιπας Γεώργιος έτρεξε τα τελευταία 50 μέτρα του Μαραθωνίου δίπλα στον Καναδό αθλητή William D. Sherring, ο οποίος ήταν και ο νικητής του Μαραθωνίου.Με αυτή την κίνησή του ο Πρίγκιπας Γεώργιος ήθελε να καταστήσει σαφές ότι σημασία έχει η αξιοπρεπής συμμετοχή και όχι απαραίτητα η νίκη.