GreekEnglish (United Kingdom)
Απόφαση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου

ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 

Μετά την δήμευση των περιουσιακών του στοιχείων ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, όπου και δικαιώθηκε. Η κυβέρνηση άσκησε έφεση και έτσι την υπόθεση ανέλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Παράλληλα, η κυβέρνηση είχε επαναφέρει το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για την διευθέτηση της δημευμένης περιουσίας.

Όταν η μόνη νόμιμη διέξοδος ήταν η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος αποτάθηκε στην Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με ομόφωνη απόφαση και των 30 δικαστών, -συμπεριλαμβανομένου και του Έλληνα-, η Επιτροπή έκρινε πως τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφευγόντων είχαν όντως παραβιαστεί και παρέπεμψε το θέμα της περιουσίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ).

Η Επιτροπή υποστήριξε ότι στο θέμα του ονόματος ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος δεν είχε αδικηθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση, καθώς ο πλήρης τίτλος του είχε χρησιμοποιηθεί κατά τις δίκες που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα και κατά συνέπεια είχε γίνει αποδεκτός από τον Άρειο Πάγο, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.

Με απόφαση που ελήφθη στις 22 Νοεμβρίου του 2000, με ψήφους 15 υπέρ και 2 κατά, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απεφάνθη πως με την δήμευση παραβιάστηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφευγόντων. Η περιουσία ανήκε στην Ελληνική Βασιλική Οικογένεια.

Κατά τις διαβουλεύσεις του, το ΕΔΑΔ εξέτασε το ιδιοκτησιακό καθεστώς του κάθε περιουσιακού στοιχείου ξεχωριστά, προτού αποφανθεί ότι ανήκουν στους προσφεύγοντες, και συγκεκριμένα το Τατόι και το Μόν Ρεπό στο Βασιλέα Κωνσταντίνο, το δε Πολυδένδρι στο Βασιλέα Κωνσταντίνο, στην Πριγκίπισσα Ειρήνη και στην Πριγκίπισσα Αικατερίνη.

Μετά την έκδοση της απόφασης, το Δικαστήριο πρότεινε στις δύο πλευρές να επιδιώξουν συμβιβασμό μέσα σε ένα διάστημα έξι μηνών. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση αρνήθηκε τον εξώδικο συμβιβασμό.

Το ΕΔΑΔ ανέκαθεν ενθάρρυνε την επίτευξη φιλικού συμβιβασμού. Ο πρώην Βασιλεύς εκμεταλλεύτηκε κάθε ευκαιρία εντός και εκτός Δικαστηρίου ώστε να επιτευχθεί φιλική συμφωνία, αποφεύγοντας έτσι την επιβάρυνση του Ελληνικού λαού. Είναι πλέον γνωστή η ακλόνητη στάση του με την οποία ζητούσε να του επιστραφεί η οικία του και οι τάφοι των προγόνων του.

Η Ελληνική Κυβέρνηση παρέμενε ακλόνητη στην απόφασή της να μην επιστρέψει τα περιουσιακά στοιχεία στο Βασιλέα Κωνσταντίνο και στους άλλους προσφεύγοντες, με συνέπεια το Δικαστήριο να κρίνει το ύψος της οφειλόμενης αποζημίωσης.

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος, είχε δηλώσει σε όλη την διάρκεια της δικαστικής διένεξης , ότι όποιο το ποσό που θα απέδιδε το Δικαστήριο, αυτό θα το παραχωρούσε εξ' ολοκλήρου για την σύσταση ιδρύματος, έτσι ώστε να επιστραφεί στον ελληνικό λαό.

Η τελική απόφαση εκδόθηκε το 2002, με την οποία το ΕΔΑΔ επιδίκασε στους ενάγοντες αποζημίωση 4 εκατομμύρια ευρώ. Το Ελληνικό Κράτος θέλοντας να κάνει έναν πολιτικό υπαινιγμό, κατέβαλε αυτό το ποσό από τον προϋπολογισμό "φυσικών καταστροφών".

Το 2004 ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ανήγγειλε τη δημιουργία του Ιδρύματος «Άννα Μαρία», ως φορέα διάθεσης της αποζημίωσής που έλαβε από το Ελληνικό Κράτος. Στόχος του "Άννα Μαρία" είναι η παροχή βοήθειας σε ομάδες ανθρώπων ή περιοχές που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, αφού από το εν λόγω προϋπολογισμό εδόθη η αποζημίωση.

Αξίζει να σημειωθεί, πως με την στάση της, η ελληνική κυβέρνηση ουσιαστικά ανάγκασε τον ελληνικό λαό να πληρώσει για κάτι που ο ίδιος ο Βασιλεύς του είχε δωρίσει προ δεκαετίας.